Mahkeme'yi Kübra'ya

MAHKEME’ Yİ KÜBRA’ YA

Baba’ya kahr eden zalimler;

Aç gözlü, şeytan nefisler…
Bilin! Şimdiden, nice haliniz!

Bir “savunma” yazdım!

Mahkeme’yi Kübra’ya…

“Hak” ayıran “sözlerini” ittiniz!

İyilik, taslar iken, düştünüz;

Böyle, kendinizi ihbar ettiniz…

Bir “savunma”  yazdım!

Mahkeme’yi Kübra’ya…

Güvenme! Nankör insana!
Nefissizdir! Uyar, şeytana!
Akibeti, döner, gelir üstüne…

Bir “savunma” yazdım!
Mahkeme’yi Kübra’ya…

Haksızlara! Haksızlara...
Hakkımdan “hak” verdim!

“Hak” bilmez, haksızlara…

Bir “savunma” yazdım!
Mahkeme’yi Kübra’ya…

Hak’ka; havaledir, kemalim!

Kalmadı, borcum, vebalim!

Sahibine ödedim. “Helalim”

Bir “savunma” yazdım!
Mahkeme’yi Kübra’ya…

Önce, kendinize, bir bakın!
Mazlumdan “hak” aranmaz!

Hukuk, bilmez taşkınlar… 

Bir “savunma” yazdım!
Mahkeme’yi Kübra’ya…

İbret al! Adalet talkını; 
Sizlerden “birlik” olmaz...
Helal etmem! Hakkımı…

Bir “savunma” yazdım!

Mahkeme’yi Kübra’ya...

Ne mutlu, vicdan ile varana!
Sözlerim, dinleyene, görene;
Dosya’ da “ibrettir”  bilene…

Bir “savunma” yazdım!

Mahkeme’yi Kübra’ya…

26 Şubat 2017

İsmail YİĞİT