HÜTTÜDÜ
TARLALARI
Kan kırmızı
çiçeklerin!
Uçuşurlar
rüzgarlarda;
Genç
sevgililer salınır,
Enginliğinin
düzünde…
Baksana
kardeşlerine!
Gözlerini,
sürmeleyip;
Pembe
gelinlik giymiş!
Evliliğin,
sevdasından…
Konuk olmuş
papatya!
Tarlanın
süsü kangala;
Bal arısı,
gelmez sana,
Mavi baldıran
olmasa…
İbili yuvası
gövdende;
Uğur böceği
dallarda,
Kırlarım
sensiz olmaz!
Gür gelincik
tarlaları…
Süt akar
çöplerindan!
Ala inekten,
berekete;
Yavsılar
üşüşmüşler,
Kıyındaki, boz
eşeğe…
Uçurtmacı
çocukların!
Gezer oynarlar
içinde,
Çobanlığından
kalma;
Şairin,
sendeki sırları…
Güneşli gün
saltanatın!
Karıncalar
doydularsa,
Ertesi yılda
olur şenlik;
Tohumların
saçtılarsa…
Hava,
kararınca birden,
Şimşeklerle
aydınlandı!
Yıldırım
düştü gördüm!
Ortandaki,
ulu mazıya;
Çoban, börkenek
giydi!
Yağmur,
emeği yok etti!
Eridi, pis böceği
kulesi;
Bir mevsim
böyle bitti...
25 Mayıs
2019
İsmail YİĞİT
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder