KABA
YEL
Düşünmez
bilmez insan?
Mevla,
neden buyurmuş?
Nice?
Hikmetler taşırsın!
Havayı;
denkler, kararsın!
Yükseklerden
enginlere;
Tepelerden,
süzülürsün!
Buluşur,
hızlanır. Vadide!
Dingin
Ovaları sarsarsın!
Ünlüsün
"Yarıkkaya" adın!
Yok
sevilecek! Bir tarafın!
Vuv!
Vuv! Sabaha kadar...
Uyutmaz!
Sanırsın Tufan!
Buna
çark da dayanmaz!
Hoyrat,
hırçın, hızlı eser!
Estikçe
eser, durulmaz!
Ne
vakit diner umulmaz?
Güvenme!
Esen vaktine;
Saçarak,
savurur tozları,
Yetmedi,
çarpar yüzüne!
Kapat,
girmesin gözüne!
Yapraklarını
sergen ettin,
Kaçıncısı
gövde kırdığın?
Kış
zamanı estiğin yeter,
Firikleri
de, dökme sakın!
Her
şey; vaktinde olmalı,
Rüzgâr,
ılgın ılgın esmeli!
Kuytu,
dinginliğin bulmalı,
Değdiğine;
neşe, sunmalı!
15
Aralık 2019
İsmail
YİĞİT
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder