Çuhadar Beye Ağıt

ÇUHADAR BEY’E AĞIT

Ne yüksek derler, şu Ahır Dağı;
Enginde görünür, bahçesi, bağı!
Ölmüş derler de, Çuhadar Bey’i,
Ağlaşır; yavrular, bey baba diye…

İlk akşamdan da, evlerini bastılar!
Öldürmeden de, kollarını kestiler!
Gül Hanımı da, beliğinden astılar;
Ağlaşır; yavrular, bey baba diye…

Odasında da, kandilleri yanardı!
Bey deyince; beş yüz atlı binerdi!
Otomobillerden de, valiler inerdi!
Ağlaşır; yavrular, bey baba diye…

Ünlendi de, Çuhadar Bey ünlendi!
Göllendi de, akdı kanım, göllendi;
Çuhadar Bey öldü “Maraş sallandı”
Ağlaşır; yavrular, bey baba diye…

Çuhadarı da sorarsan, iyi bir uşak!
Belinde de bağlıdır, ibrişim kuşak;
Koca Bey’i öldüren, bir köle, uşak!
Ağlaşır; yavrular, bey baba diye…

Anonim Destan(Ağıt)
Kahraman Maraş Yöresi

Derleyen:
İsmail YİĞİT
Edebiyatçı Şair                                                                     Araştırmacı Yazar
Payaslı Aşık Yaşar Uyardan Alınmıştır. 
17 Ağustos 2016