AYRILIK KATLANILMAZ
Yar, Beyaz yüzün; gönlümün aynasıdır .
Dökülen zülüflerin ise; Can’a garezdir .
Sevgili, bakışların; ateş taşır yüreğime .
Kırmızı dudaklar, gülzar olur, Sinemde .
Canım esirgemem. Canan’ım Senden .
Niçin kestin? Selamı, sohbeti birden .
Yürek, gerçek aşkla sevdi, derinden .
Er olan, ne olursa; geçmez sevgiden .
Bütün çabam, sevginin lütfuna varmak .
Bir kusur ettim ise; af edesin Canan’ım .
Kusur etmek; Biz insanlar için, değil mi ?
Ayrılık katlanılmaz. Terk edilmek acı …
12 Temmuz 2017
İsmail YİĞİT “Şiir”
ismailyigit6.blogspot.com
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder