ISSIZ LİMAN
Liman olmakmış
kaderim!
Hep doldu, boşaldı, iskele;
Karşılarken; sevinçli
gözler!
Giderken, hüzünlü
insanlar!
Liman olmakmış
kaderim!
Körfezin sularında,
sessiz;
Gemiler gelmeyince
yalnız;
Issız, köhne, garip
liman…
Liman olmakmış
kaderim!
Pembe gemi uğramayan,
Kıyının dalgaları
altında;
Yalnızlığında, bir liman…
Liman olmakmış
kaderim!
Yük getiren gemiler
yok…
Yolcu indiren vapurlar
yok,
Sevgililerin
olmadığı liman…
Liman olmakmış
kaderim!
Kaptan olmalıymışım
meğer;
Açık denize giden
vapurlara…
Kol sallardım, uzakdakilere…
19 Haziran 2013
İsmail YİĞİT
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder