SÜRMELİM !
Sevdiğimden Bilesin !…
Bunca insan içinden ;
“Merhaba”dedin bana …
”Yalnızım yoldaşım ol .”
Bakıp, güldün, yüzüme …
“Düşündüm! ”Merhemim,
Belki; yüreğindeki sızına …
Dedin: ”Rüyamda gördüm ,
Sahiplendin sen beni …”
Yaradan! Hikmet senin !
Varlık senin! Yol senin !
Susmak kalır bize elbet ;
Bir yaralı kanat görünce …
Sevgi dolu yüzlerinden ,
Şevkatlice sözlerinden ,
Aşka sebeb; gözlerinden …
Yürek sevdi. Sürmelim !
Akşamları döneriz elele ;
Oturur, Seyrederiz Grubu …
“Birsenbirben” oynarız .
“Olmasın sabahlar” diye …
Yazacağız! Gün ışıklarında .
Yeni umutlarımız: Doğacak !
Kahve içeceğiz fiskosta …
Sıkı tut, bırakma ellerimi …
25 Kasım 2013
İsmail YİĞİT ismailyigit6.blogspot.com
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder