Özel Biri

ÖZEL BİRİ

Bir kız: ”Konuşabilir miyim sizinle ?”

Konuşabiliriz. Medeni iki insanız …

“Dostluk kurabilir miyiz? İkimiz ...”

“Yaş  farkı. Mahsur olmaz bence …”

Baktım, Kız Ondokuz, Ben Kırkdokuz …

Yüreğimde koyamadım bir köşeye …

Mahsun bakışlarından atamadım .

Öyle kaldı yüreğimde. Sessizce ...

Anlattı mazisini birer birer :

“Varken, yetim kalmış”.Meğer …

Türlü işler geçmiş başından …

Utandım, Erlik ve İnsanlıkdan .

Suskunluğu açıldı birden bire …

Sordu:”Size ne diye sesleneyim ?”

Nasıl? ”Canım, cicim, aşkım, felan …”

Aklından ne geçiriyorsa, söyle …

Hiç birşey demedi baktı yüzüme …

İnsana  yakın olan tüm isimler :

Anne, baba, Abla, kardeş ve koca …

Şimdi, gel bu işin içinden çık baba …

Yılların özlemi vardı, isimlere belli …

Yaşamak istiyor kızcağız birikimleri .

Eline geçmeyen, hakkı olan sevgiyi ...

Buğün: Birken ihtiyaç; Üç, Beş, belli …

Paylaştık doğruyu; üzüntü ve neşeyi .

Ey arkadaş! “özelim” olmasan da …

Bilesin: Benim için; “Özel Birisin”

Şair Can'ın, ” ömrü boyunca!”

14 Kasım 2013

İsmail YİĞİT